Postizometryczna Relaksacja Mięśni - PIR

Technika rozciągania mięśni, w której wykorzystuje się możliwość pokonania fizjologicznego obronnego odruchu przed nadmiernym rozciąganiem, po wcześniejszym skurczu mięśnia.

Normalnie w czasie rozciągania włącza się odruch obronny, który zabezpiecza mięsień przed rozciągnięciem. Poprzedzający rozkurczanie skurcz mięśnia, powoduje, że zjawisko "obrony mięśniowej" zanika i mięsień może być rozciągniety. Technika początkowo dość trudna, dzięki instruktażowi i ścisłej współpracy magistra fizjoterapii i pacjenta zostaje szybko wyuczona.

Jest to bardzo skuteczny sposób na rozciągnięcie przykurczonych mięśni i poprawę ruchomości stawu.

Technika poizometrycznej relaksacji składa się z trzech faz (cały cykl):
  1. Należy „wybrać” (rozciągnąć) daną grupę mięśniową do pierwszego uczucia dyskomfortu – napięcia (ale nie bólu!) i zatrzymać w tej pozycji.
  2. Przez ok. 10 sekund należy z minimalną siłą naciskać przeciw oporowi, tak aby wywołać jedynie skurcz izometryczny (o sile ok. 20-30% wartości siły maksymalnej), bez ruchu w stawie.
  3. Ta faza to przejście do rozluźnienia rozciąganej grupy mięśniowej wraz z wydechem. Nie odczuwa się już ciągnięcia z pierwszej fazy. Rozciągnięcie mięśnia odbywa się aż do kolejnego odczucia dyskomfortu z pierwszej fazy.

Kolejne cykle powtarza się, ale nowy cykl rozpoczyna się już od nowego powiększonego zakresu ruchu. W ten sposób bardzo drobnymi "krokami" następuje bezbolesne, ale zauważalne rozciągnięcie mięśni.

UWAGA: W trakcie ćwiczenia rozluźnienie nie może powodować ruchu w stawie, szczególnie w kierunku odwrotnym niż kierunek rozciągania, aby nie doprowadzić do uszkodzenia chrząstki stawowej. Zapraszamy na rozciąganie mięśni tą metodą i naukę ćwiczeń pod kierunkiem magistra fizjoterapii.

Wskazania
  • wzmożone napięcie mięśniowe ograniczające zakres ruchu w stawie
  • wzmożone napięcie mięśniowe wywołujące ból przy dotyku oraz ruchu
  • zwiększenie elastyczności oraz poprawa kurczliwości tkanki mięśniowej
  • usprawnienie przepływu krwi w naczyniach włosowatych mięśni
  • normalizacja pobudzenia receptorów skóry oraz czucia głębokiego, dzięki czemu z mięśnia do mózgu dostarczane są prawidłowe informacje
  • zaburzenia czynnościowe mięśni (urazowe, przeciążeniowe)
  • naciągnięcia mięśni związane ze zmożonym wysiłkiem fizycznym
  • skrócenia długości mięśni jako powikłanie długotrwałego unieruchomieniem
Przeciwwskazania
  • PIR stosujemy tylko tam, gdzie są do tego odpowiednie wskazania poprzedzone właściwą diagnozą
  • PIR-u nie stosujemy przy braku współpracy pacjenta z terapeutą
  • Urazy mechaniczne związane z uszkodzeniem tkanek oraz struktur sąsiadujących np. złamania, zwichnięcia, zerwania mięśni, przerwanie ciągłości tkanek itp.