Terapia skojarzona

Co to jest terapia skojarzona?

Terapia skojarzona, często nazywana również terapią kombinowaną lub łączoną, jest to zabieg stosowany w fizykoterapii, w którym łączy się równoczesne działanie fal ultradźwiękowych z zabiegami prądowymi. W czasie zabiegu aparat generuje fale ultradźwiękowe odpowiednio modulowane oraz mikroprądy, prądy niskiej i średniej częstotliwości lub prądy TENS. Takie połączenie dwóch różnych bodźców fizykalnych pozwala uzyskać większe działanie rozluźniające i przeciwbólowe jakie dają zarówno ultradźwięki i elektroterapia. Dodatkowo stymulację nerwów i mięśni uzyskujemy poprzez przepływ prądu leczniczego. Stosowanie różnych prądów pomaga lepiej dobrać właściwy zabieg do schorzenia. Tym samym aparat do terapii skojarzonej łącząc falę mechaniczną jaką są ultradźwięki z impulsowym prądem terapeutycznym zwiększa i przyspiesza efekt leczniczy i rehabilitację niż w przypadku kiedy te zabiegi miałyby być wykonywane osobno.

Wpływ terapii skojarzonej w rehabilitacji na organizm pacjenta

Wykonując równocześnie ultradźwięki i elektroterapię w terapii łączonej wywołuje się reakcje organizmu, w wyniku których dochodzi do większego ukrwienia tkanek poprzez rozszerzenia naczyń krwionośnych i wytworzenia w nich ciepła. Przyspiesza się również wchłanianie tkankowe, zwiększa przepuszczalność błon komórkowych i skóry. Dzięki temu ostatniemu zjawisku dobre efekty lecznicze może przynieść przezskórne podanie leku podczas zabiegów sonoterapii czyli elektrofonoforeza lub fonoforeza. Terapia kombinowana stosowana w rehabilitacji ma połączone właściwości oddziaływania ultradźwięków i elektroterapii na organizm człowieka. Działa przeciwbólowo, przeciwzapalnie, pobudza reakcje chemiczne, przyspiesza metabolizm w komórkach oraz działa rozluźniająco poprzez zmniejszenie napięcia mięśni.

Wskazania do stosowania terapii skojarzonej w fizjoterapii
  • zespoły bólowe w przebiegu choroby zwyrodnieniowej stawów kręgosłupa (lumbago, dyskopatia, rwa kulszowa, rwa barkowa)
  • choroba zwyrodnieniowa stawów obwodowych: (stawu kolanowego, biodrowego, barkowego, rąk i stóp)
  • przewlekła choroba reumatyczna stawów
  • ostroga piętowa, halluksy
  • stany zapalne mięśni, powięzi, pochewek ścięgnistych i ścięgien
  • stany pourazowe: zwichnięcia, skręcenia, stłuczenia, naciągnięcia, krwiaki
  • łokieć tenisisty, łokieć golfisty, zespół bolesnego barku, zespół kanału nadgarstka
  • blizny po urazach i zabiegach operacyjnych
  • bóle poamputacyjne
  • zwapnienia tkanek miękkich
  • nerwobóle znanego pochodzenia
  • nerwoból nerwu trójdzielnego
  • przykurcze
Przeciwwskazania do terapii łączonej w rehabilitacji
  • metalowe i niemetalowe ciała obce
  • wszczepiony rozrusznik serca, implanty elektroniczne
  • nowotwory
  • ciąża
  • ostre procesy zapalne, stany gorączkowe lub ogólny zły stan zdrowia
  • niewydolność krążeniowa, arytmia
  • rozstrzenie oskrzeli
  • zakrzepowe zapalenia żył
  • czynna gruźlica płuc
  • krwawienia z przewodu pokarmowego
  • nasilone zmiany miażdżycowe kończyn oraz uogólniona miażdżyca
  • zmiany skórne powstałe w wyniku chorób zakaźnych
  • stany zapalne na skórze, znamiona skórne, rany
  • nerwobóle niewyjaśnionego pochodzenia
  • nerwice
  • skazy krwotoczne
  • niezakończony wzrost kostny u dzieci i młodzieży

terapia skojarzona, rehabilitacja

terapia kombinowana, fizykoterapia

fizjoterapia i terapia skojarzona

zabiegi rehabilitacyjne fizjoterapeutyczne